Maandelijks archief november 2018

doorverhalenpakhuis

Is het op jouw aanrecht ook zo’n zooitje? Misschien moet je toch eens opruimen…

Ik ben nogal een opruimerig type. Mijn moeder piest in haar broek van het lachen als ze dit leest, maar toch is het zo. We wonen in een heerlijk huis, maar op sommige plekken is het net even te klein voor de hoeveelheid spullen die we in die kamer willen proppen. Dat maakt dat ik altijd alles in doosjes, tasjes, shoppers, laatjes, bakjes en rugzakken stop, zodat het er in ieder geval op het oog vrij opgeruimd uitziet. En als het echt te erg wordt, kieper ik het in de prullenbak. 

Ja hey. Ik heb niet gezegd dat ik er GOED in ben hè?

Er is 1 plek in huis waar ik echt niet tegen zooi kan -wat betreft de rest van de plekken ben ik aardig goed geworden in het negeren van de rotzooi-, en dat is de keuken. Als ik aan het koken ben, ben ik behoorlijk georganiseerd, al zeg ik het zelf. Ik zet alle ingrediënten klaar op het aanrecht, maak een behoorlijke mise en place, alles keurig netjes in een eigen bakje en start als ik alles heb klaar gezet, met koken. Met name met bakken is dat belangrijk, anders gaat het faliekant mis.

 

Nu is het zo dat de laatste tijd met name manlief voor de avondmaaltijden zorgt. Iets met na een pittige dag even het hoofd leeg maken ofzo? Ik vind het prima, want het resultaat is 99 van de 100 keer hartstikke goed in te nemen.

Wat ik alleen niet moet doen is op zo’n moment de keuken in lopen.

 

Want man, dan ontstaat er kortsluiting bij mij. Er liggen meer ingrediënten naast dan op de snijplanken, natte keukenpapiertjes liggen overal en nergens op het aanrecht, en je moet de uienringen tussen de uilenschillen en tomatenkontjes vandaan plukken. Ik kan er zo slecht tegen dat ik om mijn man heen ga dansen in de keuken om als een bezetene wat orde in de chaos aan te brengen. Gooi de schillen weg, de lege verpakkingen, zet alvast de vieze spullen die hij toch niet meer nodig heeft in de vaatwasser, net zo lang tot manlief nog maar met 1 ingrediënt, op 1 snijplank met 1 mes bezig is.

Zo ook afgelopen week. Man was bezig om een pizza te maken (jee!), en vroeg mij opeens; “Schat, heb jij nou de tomaat voor op de pizza weggegooid?”

Ik zeg verbaasd: “Nee, ik heb wel dat kleffe keukenpapiertje weggedonderd met die tomaten afsnijdsels er op.”

“Dat waren helemaal geen afsnijdsels! Dat was gewoon een goeie smakelijke tomaat die op de pizza moest!”

Needless to say dat de tomaat niet meer te redden viel uit de vieze vuilnisbak.

De pizza konden we uiteindelijk nog redden met wat verlepte cherrytomaatjes. Maar natuurlijk is het zonde om een perfecte tomaat in de vuilnisbak te laten belanden. Was het niet zo’n zooitje geweest op het aanrecht, dan was het natuurlijk nooit gebeurd.

In je bedrijf gebeurt misschien wel hetzelfde. Dat je zo bezig bent om maar je dagelijkse to-do lijst door te komen, dat je gouden leads laat liggen. Een te volle inbox waardoor je belangrijke mails over het hoofd ziet. Dat je, uit paniek, maar weer een nieuw product of nieuwe workshop verzint, omdat de vorige ‘niet aanslaat’. Een rekening die je vergeten bent te betalen, omdat je administratie een zooitje is. Je site waarvan een pagina niet lekker laadt, waardoor klanten wegklikken voor ze op de koopknop drukken.

Of dat je niet bereid bent om oude rotzooi op te ruimen en je dat in de weg staat op weg naar groei.

Gewoon omdat je de dingen nou eenmaal zo doet en altijd zo gedaan hebt. Waarom zou je het dan veranderen?

Je hoeft het ook niet te veranderen, als je dat niet wilt. Als je niet wilt dat ‘opruimen’ jou overzicht geeft. Als je niet zit te wachten op een helderder hooft, zodat je de juiste besluiten kunt nemen omdat je weet hoe je er voor staat. En ook wanneer je niet al die gouden kansen wilt ontdekken die onder al die rommel verstopt liggen; nieuwe klanten, betere passende prijzen, meer omzet.

Opruimen in je bedrijf geeft lucht.

Het maakt dat je weer snapt welke acties het meest effectief zijn, dat je duidelijker ziet welke kant je op wilt, op welke manier je dat wilt bereiken. Het maakt ondernemen weer leuker.

Hieronder heb ik 3 korte tips voor je beschreven hoe jij vandaag nog meer lucht in je bedrijf kunt brengen door eens lekker op te ruimen.

 

TIP 1: Maak een braindump

Je hebt mij vast vaker over een braindump horen ouwehoeren. Stiekem is het niet meer dan een notitieboekje erbij pakken, en een minuut of 10 -bij een extreem vol hoofd 15- alles op te schrijven wat er aan ideeën, to do’s, taken, niet vergeten, quotes, en meer door je hoofd danst. Leg je schrijfsels even weg, en pak het er een uurtje later weer bij? Is alles wel even relevant? Wat moet er echt nu (vandaag, deze week) en wat kan wel wachten? En wat hoeft bij nader inzien helemaal niet? Op basis van deze braindump kan je je actieplan voor de komende week of de komende maand maken.

 

TIP 2: Pluk het laaghangend fruit

Ik maak regelmatig een lijstje van alle mensen met wie ik de afgelopen weken ‘contact’ heb gehad. Via mail door een aanvraag, reacties op mijn FB posts, in Messenger, mensen met wie ik heb gesproken. Je kent dat vast, dat er allemaal mensen door je hoofd heen dansen waarvan je denkt; misschien moet ik daar nog eens wat mee. Eenmaal bij elkaar op een lijst check ik; kan ik relevant zijn voor deze persoon, nu of in de toekomst? Zo niet, dan verdwijnt diegene van mijn lijst. Zo wel, dan plak ik er meteen een actie aan en houd ik contact. Dat houdt het overzichtelijk.

 

TIP 3: Plan iedere maand een Build your Business day.

Chaos ontstaat doordat je verdwijnt in de waan van de dag. Je bent zo veel met je degelijkse dingen bezig (klanten helpen, social media), dat je vergeet om stil te staan bij de grote lijn. Ik plan iedere maand een Build my Business Day in (met mijn business buddy, dan houd je elkaar ‘accountable’) om weer terug te gaan naar de grote lijn. Waar wilde ik ook alweer naar toe, hoe kom ik daar, en passen de acties die ik daarop gedaan heb de afgelopen maand wel bij?

Het is op zo’n dag makkelijker om die acties te schrappen en even scherp te stellen dan even tussen door. In mijn nieuwe vervolg traject voor Ondernemen zonder Bullshit, heb ik daarom ruimte ingebouwd om met mijn klanten een dag aan hun business te bouwen. Plan, Do, Check, Act, was vroeger toen ik nog in loondienst werkte nog het mantra. Het is nu nog steeds waardevol.

 

Ik hoop dat het je lukt wat orde in de chaos te scheppen met deze tips. Smaken ze naar meer, vergeet dan vooral niet om mijn uiterst nutteloze e-book HIER even te downloaden. Staan stiekem nog meer van dat soort tips in.

 

Wil je live aan de slag en kan je wel wat hulp gebruiken bij het opruimen van de rotzooi in je bedrijf? Check dan vooral mijn workshop APK voor jouw bedrijf op 14 december a.s.. 

 

Met een 3 tal ubersimpele, maar geniale vragen help ik jou om in 2019 een opgeruimde (door)start te maken met je bedrijf. Voor de prijs hoef je het niet te laten, want die heb ik net gehalveerd. Geen tijdelijke Black Friday – Cyber Monday of andere bullshit korting; die prijs blijft zo.

 

Ik wens jou een hele fijne week; laat je me weten of je iets aan mijn tips hebt gehad?

 

Liefs, Claudia 

 

 

 

 

 

 

doorverhalenpakhuis

Als je links kijkt, zie je rechts niks

Vanmorgen had ik een supercoole dame tegenover me zitten via Zoom. Ze was vorige week bij mijn workshop “APK voor jouw bedrijf” geweest, en we hadden afgesproken om nog even wat puntjes op de i te zetten. 

“Ik weet niet wat het is,” zegt ze, “maar ik kan van alles bedenken, talloze prachtige ideeën hebben, maar zodra het op de cijfers en de praktische stappen aankomt, bevries ik gewoon. Dan weet ik niet meer waar ik moet beginnen.” 

Laat ik nou een ster zijn in ontdooien. 

‘Nou gewoon,” zei ik. “Wat dacht je van bij het begin?”

Ze is niet de enige die hier last van heeft.

Snelle denkers zijn het, mijn klanten. Super creatief, empatisch, dienstverlenend ingesteld. Het is ze niet gauw te gek of ze doen het voor een klant. Soms zijn ze wel begonnen, maar is afmaken het probleem. Dat maakt dat ze vaak een hele bak met half-afgemaakte producten hebben. Opzetjes voor tientallen websitepagina’s, blogs of facebookposts. Diensten waarvoor ze even vlug een (te lage) prijs uit hun duim hebben gezogen, omdat ze een mogelijke klant niet wilden laten lopen en de goal per se wilden schieten. Dan maar wat goedkoper, dan koopt de klant het tenminste.

Hun bedrijf is een grote bak vol met grootse en meeslepende dromen, die maar niet uitkomen omdat ze onderweg aan het begin van de route, de verkeerde afslag hebben genomen. 

Maar ja. Dat zie ik. Zij niet.

Ze zitten er midden in, en probeer dan maar eens orde op zaken te krijgen en de de boel te versimpelen. Zie er dan maar eens achter te komen wat jouw ECHTE kracht is, tussen al die dingen die je ook hartstikke goed kunt. Dat is een hele kluif en dat lukt vaak niet alleen. Het is de reden dat zij een coach zoeken; sterker, het is de reden dat ik een coach heb.

Het is waanzinnig moeilijk om inzicht te krijgen op welk goud je zit, op het moment dat je denkt dat het goud boven jou te vinden is in plaats van onder je warme *piep*.

 

Johan Cruijff sprak ooit al de legendarische woorden; als je links kijkt, zie je rechts niks.

En dat is precies wat het is.

Als je steeds maar kijkt naar wat je nog niet kan, wat er nog niet af is, waar je nog moeite mee hebt; dan lijken op een gegeven moment je dromen onhaalbaar en lijkt het soms logisch om maar op te geven. Want he, er is nog zoveel wat niet deugt, why bother?

 

Als je het eens omdraait.

En je zet eens op een rijtje wat je allemaal wel hebt bereikt. Welke prachtige producten of diensten je levert. Hoe mensen daar enthousiast op reageren. Dan weet je, dan voel je; de basis is eigenlijk al best oké. En dan ga je van “het heeft toch allemaal geen zin meer” naar “allright, wat kan ik als eerste doen om een stap dichter bij mijn droom te komen? Uitgaande van wat ik allemaal al heb?”

Dus doe mij nou een lol. Als je in een dipje zit, en je bent onzeker over het of het ooit wel wat gaat worden met je bedrijf: kijk dan eens niet naar links, maar draai je hoofd naar rechts. Welke mooie reviews heb je onlangs nog gekregen? Heb je net een gave sessie met een klant gedaan? Waar kreeg je complimenten voor? Heb je vandaag genoten van je vrijheid, flexibiliteit in het ondernemen?

En kijk dan pas, met dat lijstje in je hand; oké, wat kan ik nu als eerste doen om dit lijstje NOG langer te maken? 
Wat heb jij allemaal om trots op te zijn?
Wil je het HIER met me delen?

Vind je het nou lastig om in je eentje de boel op een rijtje te zetten, zodat je een echt goed overzicht hebt van wat er speelt in je bedrijf en je bedrijf van daaruit kan laten groeien? Kom dan op 14 december naar mijn workshop “APK voor jouw bedrijf.” De workshop is iets compacter geworden en daardoor NOG goedkoper (je kreeg al idioot veel waarde, maar prijs-kwaliteittechnisch leg ik nu helemaal het loodje). In de nieuwe opzet van de workshop ben jij nog sneller bij de kern, en stap je dus nog eerder de deur uit met een hyperconcreet actielijstje om direct dezelfde dag nog nieuwe klanten en meer omzet te maken. 

Klik hieronder op de knop als je erbij wilt zijn.

 

Yes, ik durf dat risico wel aan!

 

Ik verwacht dat de aanmeldingen in verband met de nieuwe prijs, nog sneller gaan dan de vorige keer. 

Ik wens jou een heerlijke week!

Liefs,
Claudia

doorverhalenpakhuis

Waarom waarde niks met geld te maken heeft

“Lever ik wel genoeg waarde?”. Als ik dit niet minstens 3 keer per week hoor of lees, dan heb ik waarschijnlijk onder een steen gelegen. Afgelopen vrijdag zei een van mijn deelnemers aan de workshop het nog. Ze is niet de enige: ik ken bijna geen ondernemers die zich dit niet regelmatig afvragen. En het kan de resultaten van je bedrijf behoorlijk in de weg zitten. 

Onzeker zijn over je waarde maakt het lastig om je dienst of product te verkopen.

Andere coaches hebben een veel lager tarief, misschien moet ik ook naar beneden met mijn prijs.” “Misschien moet ik er nog een extra sessie aan toevoegen, ze heeft vast niet voldoende aan dit aantal.” Klanten die ik hier over spreek, doen bijvoorbeeld als puntje bij paaltje komt, toch geen aanbod wanneer ze een gave kennismakingssessie hebben gehad, of durven niet op te volgen wanneer iemand twijfelt of niet meteen laaiend enthousiast reageert.

Als het gaat om waarde, zijn we al gauw geneigd om meteen de prijs te willen weten om een dienst of product een beetje te kunnen ijken.

Wat mij regelmatig overkomt, is dat ik langs een etalage loop, iets zie hangen of liggen wat ik prachtig vind en wat DE ideale oplossing is voor voor mijn garderobe/interieur/huishoudelijke/culinaire issues, ik dan naar binnen loop en snel even op het altijd naar beneden gedraaide prijskaartje spiek, om te bepalen of ik het überhaupt het overwegen waard vind. 

Er zijn artikelen waarbij ik dan zonder wat tegen de verkoopster te zeggen weer pijlsnel de winkel uitren.

Ja dahag, dat kan je wel shaken, veel te duur. Er zijn artikelen waarbij ik denk; ‘zo weinig? Dat ken nooit wat wezen.”, waardoor ik ook de rest van de spullen in de winkel met een beetje dedain bekijk. Er zijn spullen waarbij ik denk; oké, dat lijkt een oké prijs, maar heb ik dat wel echt nodig (“Je hebt al een tas….of 20”), hoe zit het met de kwaliteit, misschien kan ik hem voor mijn verjaardag vragen?

EN. Er zijn spullen waar ik op slag verliefd op ben, waarvoor ik met mijn ogen dicht mijn pinpas trek en waarvan ik gruwelijk blij ben dat ik daar nu net vandaag tegenaan ben gelopen. Omdat het HELEMAAL mij is, EXACT is wat ik nodig heb, ik NU een oplossing nodig heb voor mijn probleem, of omdat het gewoon toch al een TOPdag is en ik in een spending mood ben.

Het maakt mij dan geen flikker uit of die spijkerbroek 20 of 200 euro kost. Het is mij alles waard, want die spijkerbroek lost alles voor me op. 

Er zitten dus een aantal elementen in die bepalen hoeveel ik die spijkerbroek waard vind. 

Lijkt het bijna een PERSOONLIJK aangemeten broek, die precies mijn curves goed laat uitkomen en ook nog gratis ingekort wordt? -want ik heb maar van die korte beentjes-
Heb ik de spijkerbroek NU nodig? -want ik ben vanmorgen uit mijn enige spijkerbroek gescheurd.
Heeft de broek de JUISTE fit, steekzakken op de goede plek, een mooie wassing en komt mijn derrière er mooi in uit?
En ben ik in een goede bui, want ik heb vanmorgen op de weegschaal gestaan, en dat viel 100% mee? Dan zit namelijk iedere spijkerbroek een stuk lekkerder. 

Zo gaat het ook met jouw dienst. Komt deze op het juiste moment, lost hij een acute pijn op voor je klant? Is het exact wat jouw klant nodig heeft? Begrijp jij precies wat je klant op dit moment voelt, en kun je op persoonlijke items inzoomen in jouw traject? is het jouw klant voldoende duidelijk hoe haar leven er uit ziet op het moment dat ze met jou in zee is gegaan? Heeft ze voldoende vertrouwen in de goede uitkomst?

Is het antwoord op alle bovenstaande vragen ja?

Dan heb je dus het ideale aanbod voor jouw ideale klant te pakken.

En dat is per definitie meer dan genoeg waarde die jij te bieden hebt, omdat het de perfecte oplossing is voor deze klant. De prijs die je daarvoor vraagt, maakt je klant allang niet meer uit. Als ze morgen maar een fijne jeans heeft om aan te trekken. 

Of je genoeg waarde biedt, hangt er dus vanaf of je je dienst aanbiedt aan de juiste klant.

Want jouw dienst is per definitie waardevol. Alleen niet voor iedereen. Wanneer jij je ideale klant scherp in het vizier hebt, en daar je marketing op richt, is je dienst altijd waardevol.

Heb jij je ideale klant, voor wie jij het meest waardevol bent, duidelijk in het vizier? Of kan je stiekem wel wat hulp gebruiken bij het bepalen van jouw waarde?

Wil je het HIER met me delen?

Ik wens je een heerlijke week!

Liefs,
Claudia

 

 

doorverhalenpakhuis

Wat is jouw mindfuck van de week?

Vorige week kreeg ik een mail van een klant. “Met het risico dat ik een beetje bot overkom…”.

Kijk, ik hou ervan. Dan heb je mijn aandacht. 

Ik denk altijd maar dat het veel vervelender is wanneer er niemand iets heeft aan je post, dan dat er tenminste nog iemand een beetje geprikkeld is. Bot beats doodse stilte, bedoel ik maar. 

Goed, net begonnen en ik dwaal alweer af. Terug naar die klant.

“Jij hebt het steeds over de mindfucks van je klant,” schreef ze. “Maar dat is allemaal leuk en aardig: ik ben juist zo nieuwsgierig naar wat jij doet om jouw eigen mindfucks te tackelen.”

Tja. Daar had ze een punt natuurlijk.

En meteen stof voor een briljant idee; bedankt mop!

Vanaf deze week pak ik in mijn blogs daarom een mindfuck bij de kladden. Ik beloof je; het wordt een feest van herkenning, en zo niet? Stuur me dan een mailtje over de mindfuck die jou in de weg zit bij het ondernemen, dan neem ik die een volgende keer bij de kladden.

De mindfuck van deze week is een speciaaltje.

Als je ondernemer bent en moeder, dan herken je hem vast. Maar er zijn ook niet kind-gerelateerde situaties waarin deze mindfuck opgaat, dus houd niet meteen op met lezen.

De klant die mij mailde, is namelijk zwanger. En dat heeft er voor gezorgd dat een een tijdje, laten we zeggen, niet zo zichtbaar is geweest. Te misselijk en te moe; jammer genoeg weet ik precies hoe ze zich heeft gevoeld. Met als gevolg dat er al in geen tijden een blog of Facebookpost van haar hand is verschenen.

“En nu,” schrijft ze, “blijf ik het maar uitstellen en uitstellen. Ik heb al zo lang niks van me laten horen, als ik weer wat publiceer, moet het ook meteen wel iets briljants zijn. En alsof dat nog niet genoeg is, ga ik over niet al te lange tijd al met verlof; dus heeft het nog wel zin om nu nog als een gek te gaan posten?”

Het is de ultieme paradox.

Aan de ene kant verwachten dat mensen smachtend uitkijken naar jouw nieuwe blog, en aan de andere kant je niet voor kunnen stellen dat je nog van toegevoegde waarde kunt zijn als je er straks toch een hele tijd uit bent en niet (volledig) beschikbaar zult zijn voor je klanten?

Nou wil ik niet meteen lelijk doen. Maar hoe realistisch acht je de kans dat jouw bloglezers in een slaapzak bij hun laptop hebben gelegen, in kwijnende afwachting van jouw nieuwe blog? Niet toch?

Echt hoor, ik herken het. Uren kon in bezig zijn met het creëren van DE perfecte blog. Nog weer een uur zoeken naar het meest magnifieke plaatje. Maar aan al die rand dingen en het verhogen van de 8,5 naar de 9,5, was ik meer tijd kwijt dan het creëren van de daadwerkelijke inhoud. En leverde het me extra klanten op? Nee.

Stel je nou voor dat je uren, nee dagen gaat sleutelen aan de perfecte eerst blog na een tijdje afwezigheid. En dan leest maar een fractie van je normale aantal lezers die briljante blog, omdat het Facebook algoritme je afwezigheid beloont met een waanzinnig laag bereik en je zodanig niet ‘on top of mind’ bent bij je mailinglijst abonnees, dat ze deze briljante mail weer over het hoofd zien?

Zonde van je stress en energie toch?

Geen paniek dus. Ben je om wat voor reden dan ook wat minder zichtbaar geweest de afgelopen periode, pak het dan gewoon luchtig weer op.

Tips voor ‘herintreders’

 Kijk of je zogenaamde ‘evergreens’ van een tijdje geleden (steengoede blogs of Facebookposts) kunt herhalen.

Geef waardevolle content een ander jasje; maak een video over de boodschap uit een van je goedgekozen blogs, een podcast, maak een poll of quiz over hetzelfde onderwerp. Als de boodschap je lezers eerder heeft aangesproken, zal die in een andere vorm ook voor je werken.

Breek het in kleine stukjes. Je hoeft echt niet meteen een blog met 27 tips er uit te persen (liever niet zelfs, maar dat is weer voer voor een andere mindfuck…), maar wat nou als je iedere dag een tip geeft? 27 dagen achter elkaar content! Hoera! Net zo waardevol of misschien zelfs nog wel waardevoller; dat is voor je lezer tenminste overzichtelijk.

Ben je normaal van de lange blogs? Geef jezelf wat marge en houdt ze de eerste tijd wat korter. Liever ben je 4 keer in de maand met wat nieuws online wat een 8 waard is, dan dat je een maand zit te broeden op iets wat een 9,5 oplevert.

Het op peil houden van je bereik geldt natuurlijk ook voor periode’s van afwezigheid die je kunt zien aankomen (verlof of vakantie). Dezelfde strategie van herhalen, in een andere vorm gieten en klein houden kan je ook voor die periode toepassen, door je marketing van te voren in te plannen. Kom je dan terug van verlof met een briljante post, dan wordt die tenminste gespot door je volgers omdat jouw bereik niet volledig is ingestort.

 

Wat ik je maar mee wil geven; wat van waarde is, is dat je er bent. Ook al ben je er niet.

Liever in hapklare brokken, waar ze direct wat mee kunnen, of wat ze eenvoudig onder de arm mee kunnen nemen de dag in. Dan dat je alles opspaart voor die briljante Nobelprijs waardige blog, die ze na een week weer zijn vergeten. En met een beetje pech, jou ook.

 

Herken jij je in deze mindfuck? Of heb je een hele andere mindfuck die je dwars zit bij het ondernemen?

Wil je hem hieronder met me delen?

 

Aanstaande vrijdag gaan we in mijn workshop APK voor jouw bedrijf ook druk aan de slag om jouw mindfucks op te sporen. Eenmaal uit de weg geruimd, kan jij weer effectiever aan de slag om je bedrijf een stap verder te brengen.

 

Wil je er bij zijn? Er zijn nog een aantal plekken. Meld je snel aan via de button hieronder.

 

Yes, ik durf dat risico wel aan!

 

Fijne week!

 

Liefs, Claudia

 

P.S. Naar aanleiding van deze blog ontdekte ik nog een mindfuck ONDER de mindfuck. Ik deed er een Facebook Live over. Je bekijkt hem hier: